Αρχική CULTURE Τζώρτζογλου: «Έκανα bodybuilding κι ένας φίλος με πήγε σε μια ερασιτεχνική ομάδα...

Τζώρτζογλου: «Έκανα bodybuilding κι ένας φίλος με πήγε σε μια ερασιτεχνική ομάδα στο Αιγάλεω»

Τζώρτζογλου

Η Φάρμα έκανε πρεμιέρα, με πρώτο παίκτη τον Στράτο Τζώρτζογλου. Ο ηθοποιός μίλησε για τους λόγους που τον έκαναν να πει «ναι» στη Φάρμα και να επιστρέψει στη φύση.

«Ένα ταξίδι στο παρελθόν κάνω με τη Φάρμα γιατί θα μπω ξανά στις πρώτες μνήμες της παιδικής μου ηλικίας. Το γεγονός ότι δεν θα έχω φως με κάνει να πάω όχι πολύ μακριά… Ήταν μια εποχή που δεν είχα να πληρώσω το ηλεκτρικό. Παρόλο που ήμουν ο Τζωρτζογλου και έβγαινα έξω και με σταματούσε ο κόσμος, έδινα αυτόγραφα, την ίδια στιγμή στο σπίτι μου για τέσσερις μήνες ήταν κομμένο το ρεύμα».

«Πολλές φορές έχω καθίσει και έχω πάρει απαντήσεις από τη σιωπή του δάσους» παραδέχθηκε, ακόμα, ο ηθοποιός. «Θα φορέσω την φανέλα με το… νούμερο 9 και όπως ο Μπιλ Σερέτης έβαλε γκολ στο 90′, έτσι θα το κάνω και γω. Ή θα προσπαθήσω να το κάνω γιατί θέλω να ξέρω… τι θα γίνει, θα με γουστάρει στο τέλος η χωριάτισσα;», είπε μεταξύ άλλων ο Στράτος Τζώρτζογλου.

Αναφέρθηκε στον πατέρα του, ο οποίος ήταν ρακοσυλλέκτης «Έπαιρνε πράγματα από τα σκουπίδια και τα πουλούσε στο Μοναστηράκι. Ήμουν το πολύ επτά χρονών όταν ο πατέρας μου με πήρε και μου έδειξε την Τρούμπα, τις πουτ@νες, τους νταβατζήδες, τις αδερφές, τα τραβεστί, όλο το περιθώριο της εποχής. Δεν είχαμε και μεγάλη διαφορά ηλικίας.

Εκείνος ήταν 19 ετών ναυτικός όταν με έκανε, η μητέρα μου μόλις 14» αποκαλύπτει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο ηθοποιός.

Ο ίδιος αναπολεί: «Θυμάμαι μια από τις τελευταίες φορές που τον είδα, γιατί δυστυχώς έφυγε νωρίς, τον παρακολουθούσα, χωρίς να το ξέρει, να βγάζει μια σακούλα από τον κάδο απορριμμάτων και με χειρουργική τρυφερότητα να την ανοίγει για να βρει κάτι πολύτιμο. Φαίνεται κάτι βρήκε, γιατί προχώρησε σχεδόν χαρούμενος».

Πώς βρέθηκε όμως στο θέατρο; Ο ίδιος περιγράφει :

«Έπαιξαν ρόλο διάφορα πράγματα. Όπως ότι ως φαντάρος βρέθηκα σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Είχα εμπλακεί σε ένα καβγά με ένα αξιωματικό στη Λήμνο όπου βρισκόμουν ξεχασμένος χωρίς λεφτά και με έφεραν στην Αθήνα.

Εκεί μέσα γινόντουσαν ακόμη ηλεκτροσόκ και είχα δει κάποια. Αργότερα, όταν χρησιμοποίησα την εμπειρία σε αυτοσχεδιασμούς της σχολής, φώναξαν όλους τους σπουδαστές να με δουν.

Την ίδια εποχή με το στρατό, έκανα bodybuilding σε ενα υπόγειο γυμναστήριο και ένας φίλος με πήγε σε μια ερασιτεχνική ομάδα στο Αιγάλεω. Συμμετείχα σε μια παράσταση που δεν έγινε ποτέ.

Τότε άρχισα να διαβάζω βιβλία για πρώτη φορά.

Επίσης τότε είδα τον Κουν σε μια εκπομπή στην τηλεόραση και μου καρφώθηκε η ιδέα να πάω να τον γνωρίσω. Να πάω στην σχολή του, ακόμη και αν έπρεπε να τον απειλήσω με μαχαίρι για να με βάλει να δουλεύω στα σκηνικά.

Δεν με ένοιαζε. Μπήκα στη σχολή με υποτροφία. Δραχμή δεν είχα. Δυο μήνες μετά ο Κουν μου έδωσε να παίξω τον ρόλο του Μιχάλη στον ‘Ήχο του Όπλου”».