Αρχική OUR VIEW EDITORIAL Editorial 2ου τεύχους: Η Συνύπαρξη

Editorial 2ου τεύχους: Η Συνύπαρξη

Η εισροή εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών στην χώρα μας, δημιούργησε πολλαπλά προβλήματα σε μια ήδη, επιβαρυμένη από το ασφυκτικό οικονομικό τσουνάμι των εταίρων, ελληνική κοινωνία.

Θεωρήσαμε απαραίτητη μια συνέντευξη με τον καθ’ όλην αρμόδιο Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, Τζ. Φιλιππάκο. Γιατί ο ασφαλής πολίτης μπορεί να οδηγήσει τα βήματά του, στην ανάπτυξη, την ευημερία και τον πολιτισμό. Ο ανασφαλής, δικαιολογημένα, αντιδρά και θεωρεί υπεύθυνους για την κατάστασή του, τους οικονομικούς μετανάστες και πρόσφυγες.

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Η παροιμιώδης ελληνική φιλοξενία και κυρίως το φιλότιμό μας, προσδιόρισε και τις σχέσεις μας με τους «εισβολείς». Ξεριζωμένοι και οι ίδιοι από τον τόπο τους, έβλεπαν την χώρα μας, σαν την «γη της χρυσής ευκαιρίας». Το φαινόμενο εκτροχιάσθηκε με τον εμφύλιο πόλεμο στην Συρία.

Ωστόσο, μία ακόμα αλήθεια είναι ότι τα σύνορα της καρδιάς μας, και όχι τόσο τα σύνορα της χώρας, ήταν πάντα ανοιχτά για όσους επιθυμούσαν να συγκατοικήσουν μαζί μας. Είναι και αυτός ένας σημαντικός λόγος, που η διεθνής τρομοκρατία αντιμετωπίζει με διαφορετική προσέγγιση την Ελλάδα. Όσο, για την εγκληματικότητα, τους φόνους ηλικιωμένων, τις ληστείες και τις κλοπές και στα μεγάλα αστικά κέντρα και στην επαρχία, το βέβαιο είναι ότι την ευθύνη δεν την έχουν στην πλειοψηφία τους οι οικονομικοί μετανάστες.

Την έχουν όσοι επένδυσαν στην εγκληματικότητα ντόπια και ξένα στοιχεία, προκειμένου να φτιάξουν με τον δικό τους παράνομο τρόπο την ζωή τους. Το ερώτημα είναι αυτονόητο. Τι γίνεται με την αστυνόμευση των ευπαθών περιοχών; Τι γίνεται με τους ηλικιωμένους και τους ανήμπορους να προστατέψουν την ζωή και τις περιουσίες τους;

Η επίσημη απάντηση, είναι ότι σε κάθε γειτονιά, θα υπάρχει τουλάχιστον ένα αστυνομικός σε περιπολία. Ακόμα, σε κάποιους δείκτες που δημοσιεύει η City View , η εγκληματικότητα φαίνεται περιορισμένη.

Δεν υπάρχει περίπτωση να κλείσουμε αυτό το σημείωμα με ευχολόγια. Το αντίθετο, περιμένουμε στην πράξη, να νοιώσουμε ασφαλείς. Και τότε μόνον, θα μπορούμε να αναφερόμαστε σε μια ευνομούμενη κοινωνία.

Εφημερίδα City View – 2ο τεύχος
Α. Θεοφιλόπουλος